|
Bugüne kadar bulunmuş ilk resimler, mağara duvarlarına çizilmiş hayvan resimleri, av sahneleri ve gene mağara duvarlarına basılmış el izleridir. Bunlar, insanoğlunun soyut düşünme yeteneğini bu dönemlerde bile geliştirmiş olduğunu ispatladıkları için ayrıca değer taşırlar.Teknoloji geliştikçe resim yapmakta kullanılan malzemeler de gelişmiş, bitki yağlarıyla elde edilen ve öylece kullanılan pigmentlerin yerini sentetik pigmentlerle yapılmış, sağlığa daha az zararlı, daha kalıcı, kullanımı daha kolay boyalar almıştır. Tarih boyunca duvarlara, taşa, tahtaya, deriye, metallere, kumaşlara, kanvasa, kağıda (ve çeşitlerine), cama, sentetik malzemelere resim yapılmıştır. 
İçerik açısından bilinen ilk resim örneklerinin kötü ruhları uzak tutmak, bereket getirmek gibi dini inançlarla yapılmış oldukları tahmin edilir. Mısır, Çin ve Hindistan'da M.Ö. yapılmış resimler, gündelik hayatı betimlerler, hikayeler anlatırlar ve kılavuz nitelikleri taşırlar. 
Resim Teknikleri SİYAH – BEYAZ RESİM
Siyah lekelerin beyaz kağıt üzerinde dengeli dağılması, siyah – beyaz çalışmayı oluşturur. Siyah çini mürekkebi yada siyah guvaş boya ile çalışılır. Mürekkep sulandırılmadan çalışılır ve kağıt ıslatılmaz. Açık yerlerde doğrudan kağıdın beyazlığından yararlanılır. Koyu yerler mürekkeple boyanırken gri yerlerde de çizgi kullanılır. Açık koyu dengesine dikkat edilmelidir. Kolay ve zevkli bir tekniktir. Siyah kağıda beyaz guvaş boya ile de çalışılabilir. Damlatma tekniği ile çocuğu açık koyu zevki verme en kolay çalışma yoludur. Bu teknikte kağıt ıslatılır ve ıslak kağıda mürekkep damlatılır. ( Duvar süsü, kaplık yapılabilir. ) LAVİ RESİM Çini mürekkebinin sulandırılmasıyla yapılan bir çalışmadır. Tek renk suluboyada kullanılabilir. Konu kağıda hafifçe çizilir yada çizilmeden de çalışılabilir. Sonra kağıt hafifçe nemlendirilir. Kenarları selobantla tutturulabilir. Kağıttaki fazla su süngerle alınır. Açık ve geniş alanlar önce boyanmalıdır. Açık ton beğenilmezse sonra değiştirilebilir, daha koyu yapılabilir. Koyu yerleri açmak zordur. Kurumadan yada sulandırılarak açılmaya çalışılabilir. Kağıt kuruyacağı içinde önce geniş alanlar boyanmalıdır. Kağıt kuruduğunda sünger yada pamukla tekrar nemlendirilebilir. Suyun yardımıyla siyahla beyaz arasında bir hayli ton elde edilir. Yalnız en az iki su kabı bulundurulmalıdır. KURU BOYA İLE RESİM Kuru boya, kurşun kalem özelliği gösteren renkli kalemlerdir. Çizgisel çalışmalarda tercih edilebilir. Geniş alanları boyamak biraz daha zordur.
PASTEL BOYA İLE RESİM Çubuk şeklinde boyalardır. Yağlı ve kuru diye ikiye ayrılır. Hem çizgi hem de boyama ( leke ) çalışmalarında kullanılır. Oldukça kullanışlı bir boyadır. Çeşitli yöntemlerle çalışılır. Yan yana sürülerek, üst üste sürülerek, kazınarak başka boyalarla birlikte, ( suluboya, ispirtolu kalem, kolaj malzemeleriyle ) çalışılabilir. MUM BOYA KAZIMA TEKNİĞİ Çizgi ve dokuya dayanır. ( Konu bitkiler, hayvanlar olabilir. ) Öncelikle siyahın dışında kağıdın tamamı boyanır. Daha sonra yüzeyin tamamı siyahla kapatılır. Makas, çivi, iğne gibi ince uçla bir aracın yardımıyla siyah yüzeyi çizerek, yer yer tarayıp kazıyarak alttaki dokunun ortaya çıkması sağlanır.
MUM BOYA SKRAFİTTO Kağıdın yüzeyi değişik boya ile ve değişik yönlerde boyanır. Pamuk yada mendille silinir yada kazınır. SULUBOYA VE MUM BOYANIN BİRLİKTE KULLANILMASI Resmin bazı yerleri beyaz bırakılıp büyük bir kısmı mum boya ile boyanır. Daha sonra suluboya kullanılır. Mumla örtülmüş yerler suluboyayı itecek, yalnızca açık kalmış yerler boyanacaktır. SULUBOYA İLE RESİM Konu hiç çizilmeden yada çizilerek çalışılabilir. Ancak suluboya şeffaf bir boya olduğu için çok hafif çizilmelidir. Daha sonra kağıt hafifçe nemlendirilmeli ve mümkünse kenarlarından yapıştırılmalıdır. Fırçalardaki renk üst üste değil, yan yana sürülür. Kağıt nemli olduğu için renkler kaynaşır ve çok güzel pasajlar ( geçiş ) oluştururlar. Açık tonlar su ile boya inceltilerek elde edilir. Kağıdın beyazlığından dolaylı olarak yaralanılır. Önce açık ve geniş yerler boyanır. Çünkü açık yerleri koyulaştırmak kolaydır. Beğenilmezse değiştirilebilir. Koyuyu açmak zordur. O da bir dereceye kadar nemli süngerle başarılabilir. Geniş alanlarında öncelikle boyanması kağıdın çalışma esnasında kuruyacağı içindir. Kuruyan yerler tekrar sünger yada pamukla nemlendirilir. Kağıt çok sulandırılırsa sonuçlar olumsuz olur. Kullanılan boya tüplerdeyse palete sıkılır ve sulandırılarak kullanılır. Eğer kuru cinsten ise çalışmaya başlamadan önce yumuşasın diye üzerlerine birkaç damla su damlatılır. Yanımızda bir de deneme kağıdının olmasında yarar vardır. Ayrıca en az iki su kabı olmalıdır. İnce ve kalın suluboya fırçaları da çizgisel ve lekesel çalışmalar için gereklidir. ŞEKER BOYA Suluboya bittikten sonra kağıda tuz yada şeker serpilir.İlginç bir doku oluşturur. GUVAŞ BOYA İLE RESİM Kapatıcı bir tekniktir. Guvaş boya su ile çok az inceltilir. Üst üste sürülerek çalışılır. Kolay bir tekniktir. Su ile inceltilmesi bakımından suluboyaya üst üste sürülmesi bakımından da yağlıboya tekniğine benzer. Açık renkler beyaz boya ile açılır. Koyu tonlarda renge siyah katılarak elde edilebilir. ( Açık – Koyu ) Ayrıca ışıklı yerlere sarı, turuncu, gölge yerlere de mavi, mor renkler kullanılabilir. ( Işık – Gölge ) YAĞLIBOYA TEKNİĞİ Yağlıboya, yağlıboya fırçaları ile yapılır. Boya üst üste sürülür. Kapatıcı bir tekniktir. Boyalar su yerine bezir yağı ile inceltilir. Spatula ile de çalışılabilir. Böylece farklı bir doku, değişik bir görüntü elde edilebilir. Yağlı boya kağıda yada tuval üzerine çalışılabilir. Fırçalar tiner ile yıkanmalıdır. Çalışma yöntemleri değişebilir. Ama tercihen önce açık tonda çalışmaya başlanması uygundur. TUTKALLI BOYA İLE ÇALIŞMA Plastik tutkalla ( soğuk beyaz tutkal ) toz boya ( nalburlarda satılıyor ) karıştırıp su ile inceltilebilir. Kartona ve beze çalışılır. Toz boyanın su yada yağ ile karıştırılan iki çeşidi vardır.
EKOLİN BOYA Sıvı şeklinde suluboyalardır. Renkli mürekkeplerdir. Su ile daha da inceltilebilir. Suluboya tekniğinde olduğu gibi çalışılır. AKRİLİK BOYA Su ile inceltilir. Boya üst üste sürülebilir. Oldukça kullanışlı bir tekniktir. Yağlıboya tekniğinin etkisini verir. Suyla inceltilmesi bakımından da guvaş boyaya benzer.
CAM BOYASI Cam üzerine uygulanır, ya doğrudan cama çalışılır yada resim, kağıda çizilip camın altına yapıştırılır. Fırça ile çalışılır. İstenirse çerçevelenir ama altına mukavva konmaz. KUMAŞ BOYASI Resim, kumaşa karbon kağıdı vasıtasıyla kopya edilir. Altına mukavva, mukavvanın üzerine de emici bir kağıt konulur. Böylece boyanın kumaşta yayılması önlenebilir. Çizgiler ince fırça ile çizilip içi boyanır.
YALDIZ – BRONZ BOYA Parlak bir boyadır. Toz yada hazır bulunur. Beyaz ve altın renklidir. Bakır sarısı renginde olanı da vardır. Yağsız olan tüm yüzeylerde kullanılabilir. Fırça ile çalışılır. Fırça, iş bittikten sonra tiner yada benzinle temizlenmelidir. Toz yaldızın özel yağı vardır. SPREY BOYA Basınçlı kutularda sunulan bir boya çeşididir. Püskürtmeden önce çalkalanır. Üstündeki düğmesine basılarak püskürtülür. Her alana çalışılabilir.
PÜSKÜRTME Kağıdın üzerine çeşitli objeler konulabilir. Diş fırçası ile boya kağıda püskürtülür. Objeler olmadan da püskürtme yapılabilir. Filit pompası, ince tel vb şeyler püskürtme için kullanılabilir. KARIŞIK TEKNİK Çeşitli boyalar hatta kolaj malzemeleri bir arada kullanılabilir. Ancak teknikleri çok iyi bilmek gerekir. Çünkü ayrı teknikler arası uyum önemlidir.
Beyaz tutkal kağıda sürülür yada dökülür. Üzerine suluboya sürülür. MUM KAĞIDI Mum eritilerek kağıdın üstüne damlatılır. Bez, kağıt yada fırça gibi gereçlerle bazı yerlere de sürülebilir. Kurutulur. Kağıdın tümü çeşitli renklere boyanır. Kurutulur. Mumlu, boyalı kağıt, iki gazete arasına konarak ütülenir. Mum bittiği zaman ütülemeye son verilir. KOLAJ Elişi kağıtları, gazete kağıtları, dergi vb. kağıtlar istenirse yırtılarak yada makasla kesilerek yapıştırılır. Resimler ya parçalanarak yada bütün olarak kullanılabilir. Kağıdın dışında başka malzemelerde kullanılabilir. ( İplik, kumaş, makarna vs. ) Farklı kolaj malzemeleri bir arada çalışılabilir. İplerle çalışma yapılabilir. İpler yapıştırılarak istenirse başka malzemelerle de birlikte çalışılabilir. BİTKİ SAPI İLE RESİM Resim çizilir. Saplar yan yana yapıştırılır. Yön önemlidir. İstenirse renkli de yapılabilir. Anilin ( kumaş ) boya karıştırılmış suya saplar atılır. Çalışma için ise saplar kaynar suya atılıp yarılır, açılır, ütülenir.MOZAİK RESİM
Cam, taş, seramik, kağıt vb. gereçler yan yana dizilip yapıştırılarak yapılır. Resim önceden çizilir. BASKI RESİM
LİMON BASKI : Limon ortasından kesilip boyanır ve baskı yapılır. SOĞAN BASKI : Soğan ikiye bölünüp boyanır ve baskı yapılır. YAPRAK BASKI : Çeşitli yapraklar boyanır ve baskı yapılır. FIRÇA BASKI : Çeşitli kalınlıkta suluboya fırçaları boyanır ve baskı yapılır. BEZ BASKI : Çeşitli dokulardaki bezler boyanarak baskı yapılır. İP BASKISI : Kağıt ikiye katlanır. İp boyanır. İpin bir ucu kağıdın içine çeşitli şekillerde yerleştirilir. Kağıt ikiye katlanır. Bir elle bastırılır. Diğer elle ipin diğer ucu çekilir. KAĞIT BASKI : Kağıtlar buruşturularak boyanır, baskı yapılır. SÜNGER BASKI : Dokulu süngerler boyanır ve baskı yapılır. EL BASKISI : El boyanır, baskı yapılır. MONO BASKISI : Cama boya sürülür. Üzerine kağıt yerleştirilir, bastırılır ve kaldırılır. Aynı işlem şu şekilde de yapılabilir. Kağıt ikiye katlanır, bir tarafına boya sürülür, katlanır ve kaldırılır. PATATES BASKI : Patates ortadan kesilir. Üzerine resim çizilip oyulur. Yüksekte kalan yerler boyanır ve baskı yapılır. İşlem yinelenir. ŞABLON BASKI : Mukavva, karton gibi kalın kağıtlar istenilen şekilde oyulur. Boyalı süngerle ana kağıda baskı yapılır. Sünger sürülerek değil, tampon yapılarak baskı gerçekleştirilir. İşlem yinelenir Temel Tasarım Çizgi Sanatın çizgi ile başladığı bir gerçektir. Bu nedenle sanat eğitiminde çizgi çok önemli ve temeldir. Göz nesneyi görürken el çizgiyi gerçekleştirir. Önceleri yani çocuklukta hayal dünyası, çizgi yoluyla dışarı vurulurken büyüme sürecinde dış dünya gerçekliği de eğitim bağlamında, çizgi ile ortaya konur. Nesneyi görme biçimi, zaman içinde görme alışkanlığı geliştikçe temel elemanlara indirgenmeye başlar. Örneğin iki figürün gözleri arasındaki bakışın çizgi oluşturması gibi. Çünkü çizgi, gözü kalınlık üzerinde değil, izlemiş olduğu yol üzerinde gezdirir.Çizgiyi tanımlayacak olursak; bir noktanın verilen doğrultudaki uzantısı çizgidir. Genişlik ve uzunluğu ne olursa olsun, eğer biçimi bir çizgi etkisi yaratıyorsa, ona çizgi diyebiliriz. Çizgi, noktanın aralıksız hareketinden doğan kavramdır. Mesafenin derinlik ve genişliğine gitmeden, uzunluk yönünde giden noktalar bütünlüğüdür. Bir sınır belirleyici olarak ta değerlendirilir. Doğaya bakıldığında çeşitli çizgisel yapıyla karşılaşırız. İnsan elinden çıkan malzemeler de çizgisel etki bırakabilir. Önemli olan bu zengin verilerden yararlanmaktır.
YTÜ MYO Fotoğraf Programı
Temel sanat eğitiminde, çizginin farklı yapısı, birbirleriyle ilintisi, farklı gereçlerle farklı yorumları söz konusudur. Çizginin şekilleri ve birbiriyle olan ilintisinden doğan farklılık bizde farklı etkiler bırakır. Hareket, durgunluk, derinlik vs. gibi.Çizginin karakterini iki yönde inceleyebiliriz:* Çizginin biçimi yönünden,* Çizginin konumu yönünden.Çizginin biçimi yönünden karakteri; bir doğru, bir dalgalı eğri ve bir kırık çizgi ele alalım. Bunların bir an yazı gibi okunduğunu varsayıp okumaya çalışırsak, doğru sürekli ve kesintisiz okunur. Dalgalı eğride hareket olduğu halde tamamen birinciden farklıdır. Demek ki burada okuma süreklidir, ancak biteviye değildir. Kırık çizgi de okuma göz için daha yorucu ve uzundur.Çizginin konumu yönünden karakteri; aynı çizgileri, izleyiciye yatay olarak değil de, eğik ya da düşey olarak sunarsak farklı etkiler elde ederiz. Yatay bir doğrunun karakteri hareketsizlik ve statikliktir. Düşey konumda doğru ise özellikle dinamiktir. Eğik doğru, eğim derecesine göre hareketsizlik ve dinamizm arasında tam bir seri karakteri içerir. Doğrunun karakteri süreklilik ve düzgünlük ve buna ek olarak durumuna göre dinamizm ya da devingenliktir. Dalgalı eğriye gelince, düzgün ve yatay ise statik karakterlidir. Düzensiz ve yatay ise dinamiktir. Düzgün ve düzensiz, düşey olarak düzenlenmişse dinamiktir. Eğik olarak düzenlendiği zaman, daima dinamiktir. Fakat yatay duruma yaklaştıkça statikliğe de yaklaşır. Kırık çizginin dinamizm ve hareketsizlik karakteri dalgalı eğri ile benzerdir. Yön, doğrultuda tasarımda önemli ögedir. Kırık çizgi sertliği, dalgalı, eğri çizgiler yumuşaklığı çağrıştırır. Çizgilerin görsel anlatımdaki etkilerine gelince; düz, paralel , yatay çizgiler durağanlık, dikey çizgiler dinamizm etkisi uyandırırlar. Kırık çizgiler karmaşa yaratır. Sıklaşan seyrekleşen çizgiler ritmi oluştururlar. Birbiriyle ilişkili, belli sistemlerle kalınlaşan incelen, uzaklaşan, yaklaşan, uzayan, kısalan çizgiler yüzeye optik bir hareket kazandırır. Yumuşak kavisler sakinlik, yumuşaklık göstergesidir. Ani kırılmalar coşku etkisi yapar. Çizgi, iskeleti gerçekleşir. Aynen, biteviye yinelenen çizgiler monotonluğu beraberinde getirir. Çizgi, görsel düzende hareketi, dengeyi, dokuyu, zıtlığı bütünlüğü oluşturur. Çizgilerin biçimleri ve birbiriyle olan ilintileri bizde farklı etkiler uyandırır. Önemli olan bu duyumun sanatsal bağlamda doğru değerlendirilmesi ve yaratıcı bir tasarımla olgunlaştırılmasıdır
F. Stella
MUGSF ÇalışmasıBridget
Roy de Carava
Fotoğrafik kompozisyonda da çizgi, resimde olduğu gibi, temeldir. Kadrajda yer alan çizgilerin düzenlenmesi ya da seçilmesi kompozisyonun ilginç olması açısından önemlidir. Çizgilerin biçimlerinin çağrıştırdığı ya da bizde bıraktığı etkilerin yanında kullanılan diğer elemanlarla birlikte oluşturduğu dengeye de bakmak gerekir. Aşırı sert ve hakim çizgiler ya da çizginin yeri fotoğrafı bölebilir... Birde görünmeyen, gözümüzün tamamladığı çizgiler vardır. Bu tarz, grafiksel çalışmalarda rol oynar.
A.Kertész
A.Kertész
YTÜ MYO Fotoğraf Programı
Doğaya baktığımızda çizgisel etki yapan bir hayli biçime, yapıya rastlarız. Ağaç gövdeleri, dalları, zebranın çizgileri, otlar, yaprağın damarları, yaşlı derideki kırışıklıklar, buğday başakları, kedinin bıyıkları, iskelet, kemikler, ahşap dokular, mısır püskülleri, çınar, kirazın sapı, pırasa, pazı, lahana... Bu örnekleri bir hayli çoğaltabiliriz. Ayrıca, teller, direkler, yollar, trafik işaretleri, tarla sınırları, sürülen tarla, kumaşlar, çıtalar vb. çizgiye örnek olarak verilebilir. Çizgisel anlatımda çıkış getirebilecek bazı prensipler:1- Çizgi öncesi: Bir sis perdesi arkasındaki ışığın belirsiz görünümü,2- Çizgisel aralıktan sızan ışığın belirgin bir doğrular demeti halinde yayılması,3 - Işık demeti: Bir kaynaktan çıkan güneş ışınlarının belirsiz yayılışı,4- Başlama ve bitim noktaları belli doğrular, ( doğru parçaları )5- Çıkış noktasında kesinlik taşıyan ışınların karanlıkta uzaklaştıkça belirsizleşmesi ve yayılması,6- İki ya da daha çok bağımsız çizgilerin kesişmeleri,7- En az bir noktaya bağımlı çizgi,8- Bağımlı çizgiler ( formları kuşatan çizgiler ),9- Bağımlı çizgiler ( formların iç yapılarını belirleyen çizgiler ),10- Dolaylı çizgiler, 11- Bir doğrunun taşıdığı sapmalarla sağlanan yön tesirleriyle kesişme, değme, kopma noktaları ile oluşan çizgisel yapı,12- Çizgisel uzunluk değerleri; eşit aralıklı farklı paralel çizgilerin oluşturduğu yapı,13- Çizgisel uzunluk çeşitlemeleri: Bir ana doğru üzerinde farklı boylu eşit aralıklı paralel çizgilerin oluşturduğu yapı,14- Eğri yönlü paralel doğrular üzerindeki serbest uzunluk çeşitlemeleri ( aralıklar farklı )15- Paralel çizgilerin büyüyen aralıklarla oluşturdukları düzen,16- Formun yapısını izleyen belirleyici kısa çizgi parçalarının oluşturduğu düzen17- Kısa, düz ve eş değerdeki çizgilerin serbest yönle oluşturdukları düzen,18- Bir objenin yüzeysel görünümünü ifadelendiren küçük çizgiler,19- Çizgisel kalınlık dizileri,20- Çeşitli uzunluk, kalınlık ve aralıklı çizgi çeşitlemeleri,21-Bir yönlü çizginin diğer yönlü çizgi ile kesilerek durdurulması,22- Çizgisel form: Eğriler, yaylar, kırılmalar ve bunların oluşturduğu gerilim,23- Dikey ve yatay çizgiler, spiral çizgiler vs.24- Serbest,25- Belli bir çizgiyle doldurma ve tarama,26- Çizgiyle boşluk ve derinlik,27- Çizgi - doku,28- Çizgiyle ton,29- Değişik nitelikteki çizgilerle aynı fon üzerinde serbest çalışma,30- Eş aralıklı, aynı kalınlıkta paralel çizgiler,31- Değişik aralıklı ve farklı kalınlıkta düz çizgiler,32- Yuvarlak çizgiler,33- Kesişen çizgiler, ( doğru, eğri )34- Kesişen dairesel çizgiler,35- Birbirini kesen kalın-ince, sık-seyrek çizgiler,36- Birbirini kesen kısa çizgi demetleri,37- Formları kuşatan çizgiler38- Formların iç yapılarını belirleyen çizgiler39- Farklı boy ve kalınlıktaki çizgilerin oluşturduğu düzen,40- Çeşitli uzunluk, kalınlık ve aralıkta çizgi çeşitlemeleri41- Çizgisel form; eğriler, yaylar, kırılmalar ve bunların oluşturduğu düzen,42- Devamlı bir çizgi üzerinde doğru, eğri zıtlıkları ile oluşan düzen,43- Paralel ve düz çizgilerin kırılarak yön değiştirmesi ile oluşan düzen,44- Merkezkaç ve merkezcil çizgiler,45- Bir ana çizgiyi destekleyen çizgiler,46- Spiral çizgiler.Bu sayılan sistemlere daha bir çok sistem eklenebilir. Çizgisel çalışmalardan örnekler, Rembrandt, H. Matisse, W. Kandisky, Picasso, E. Heckel, E. L, Kirchner. K. R. Schmidt Rottluff, P. Mondrian, F. Picabıa, Pollock, J. Miro, F. Léger, K. Haring, K. Matsui, R.de Carava ( fotoğraf), A. Adams (foto ), A. Stieglitz ( foto ), A. Kertész ( foto ), Sema Dilmen ( fotoğraf )
A.Adams
A.Kertész
E.L.Kirchner P.Picasso
Pollock
Sema DilmenYTÜ MYO Fotoğraf Programı
YTUMYO Serigrafi Çalışması Malzemeler : Resim kağıdı, fon kağıdı, çeşitli uçlar, tarama ucu, çeşitli kalemler, ip, kumaş, kamış, cetvel, fotoğrafik malzemeler, kolaj malzemeleri vs.Öğr. Gör. Tülay ÇELLEK Yağlı Boya Tekniği ile Potre Çizimi Ç İ Z İ M Beyazlığı nedeniyle bir karton ya da tuval üzerinde hemen çalışmaya başlamak zor olabilir. Bu nedenle tuval, genellikle terebentinle seyretilmiş Çiğ Umber ve geniş bir fırçayla kabaca boyanır. Yine, tonu eşit olarak yaymak ve muhtemel küçük boşlukların dolmasını sağlamak için tuvalin üzeri bezle silinir. Başın en üst kısmı bir çizgiyle belirtilerek çizim evresine geçelim. Buradan sağa ve aşağı doğru saçın kenarı çizilir. Sonra başın üst kısmından alnında saçlarının ortadadan ayrılacağı noktaya bir çizgi çekilir. Oradan yine sağa, yüzün kenar çizgisini aşağıda çeneye doğru ve çeneden itibaren yukarıya doğru yüzün sol tarafı çizilir. Büyük bir fırçayla saç tonu verilir. Bu noktada, başın tuval üzerinde doğru konumuna oturtup oturtulmadığını görmek mümkündür. Doğru değilse, terebentli bir bezle hepsini silip yeniden başlanır. Bundan sonra, iki fırça vuruşuyla (başın boyutlarıyla orantılı olarak) gözlerin koyu noktaları boyanır, bunu yönleri karşılaştırılarak kaşlar izler. Sonra omuz çizgileriyle, tişörtün yakasını çizip, yüzün sağ tarafına geçilir. Burada yanak kemiği ve yüzün kenar çizgisini düzelttikten sonra burnun sağ ve sol taraflarını çizip ağza kadar inilir. Geniş bir fırçayla sol üst plandaki sandalyenin arkalığını boyayıp, omuzların üstleri düzeltilir. Tekrar ağza dönüp konumu düzeltilip, dudaklar arasındaki çizgi çekilir. Burun doğru olmamışsa terebentle bir kısmı silinip, sonra da çenenin soldaki çizgisi değiştirilebilir. Yeniden yüzün sağına geçip yanak kemiğinin kenarı değiştirilir. Bütün bunların amacı, başı tuvale doğru olarak yerleştirmek, ölçeği tuval boyutlarına uygun tutmak ve yüzün karakteristik çizgilerini yerleştirmekti. Artık tabloya başlanabilir. BİRİNCİ EVRE:* Her rengin her bir tonu için ayrı bir fırça kullanılır ve kullanılan bütün temel renkler karıştırılır. Alından başlayarak saçlar, gözler gibi, tuvalin her yerine her renkten biraz sürülür. Bütün ana renkler –bazen tek fırça vuruşuyla- sürülür. Birinci evrede tuvale pek az dokunulmasına rağmen , çizimde olduğu kadar zaman harcanabilir. Zamanın hemen tümü renklerin karıştırılmasıyla geçer. Burada temel palet renk dizisi artı Çiğ Umber kullanılır. Palette sırasıyla, Kar Beyazı, Toprak Sarısı, Kadmiyum Kırmızısı, Virdian, Kobalt Mavisi, Çiğ Umber ve Fildişi Siyahı vardır. Yüzdeki en açık renk için Toprak Sarısı, Kadmiyum Kırmızısı, Virdian ve Beyaz karıştırılır. Yanakta yine aynı renkler bu kez Virdian yerine Kobalt Mavisi karıştırılarak kullanılır. Saçı Çiğ Umber, Kadmiyum Kırmızısı, Toprak Sarısı ve Beyaz karışımıyla, sandalye de yine bu renk dizisinin değişik oranlardaki karışımıyla boyanır. Arka plan için yine sandalye ile aynı aynı karışımı bu kez kırmızı koymadan ve Fildişi Siyah ekleyerek kullanılır. Tişörte gelince bu da, Kobalt Mavisi, Kadmiyum Kırmızısı, Toprak Sarısı ve Beyazla boyanır. İKİNCİ EVRE:* Bu devrede her şey biraz daha belirginleştirilir. Gözler daha iyi çizilir ama buruna yakın köşeleri tam gerektiği boyanır. Sonuçta her taraf biraz daha boyanır. ÜÇÜNCÜ EVRE:* Bu evrede, yüzü geliştirmekten çok çevresindekiler tuvale geçirilir. Saçın rengi seçilip tişörtün rengi hazırlanır. Her evrede, doyurucu seviyeye ulaşana kadar renk veya tonu hafifçe değiştirerek, tişört üzerinde azar azar çalışılır. Yüzün sol tarafı düzeltilir ve sonra da sandalye boyanır. Her fırça vuruşunu gereken doğru yere sürmeye çalışmakla beraber, hemen ardından, yanına veya üzerine sürülecek bir başka fırça vuruşuyla düzeltilir. Kullanılan katkı maddesi miktarı sınırlanırsa, fırça vuruşları daha kolaylıkla ayarlanabilir. SON EVRE:* Her şey bir ileriki aşamaya taşınmıştır. Tişört tamamen tamamlanmış, ağız daha kabul edilebilir durumdadır. Çoğu kişiler modelleriyle benzerlik sağlayamadıklarından yakınırlar. Benzerliğin nasıl sağlandığını ve bunun oldukça küçük değişiklerle başarıldığını, örneğin, ağız kenarına, gözün köşesine veya buruna bir fırça dokunuşuyla görülebilir. Temel yapı doğru kurulmaya çalışılmalıdır. |
